Bonjour!

27-07-10PC ligt er weer uit

Drie dagen geleden kon ik als een Hawaiiaan gaan dansen uit blijdschap. Aloa~i, aloa~a!
Nu is dat voorbij. Mijn pc ligt er weer uit. We moeten dus nog even wachten en ik krijg alleen maar nóg meer last van afkickverschijnselen.

Uit verveling ga je wel veel doen zeg. Ik ben zelfs mijn ladeblok uit gaan ruimen. Wat nostalgisch! Zes etuis, een triljoen plakbandrollen en evenveel stickers! Vanmiddag ga ik verder. Nu ben ik op mijn moeders werk aan het chillen – aardappels schillen, volgens papa. Ik spreek iedereen op MSN.

03-07-10Je hoeder is een moer!

Triiyama, mijn pc, heeft misschien momenteel geen besturingssysteem, maar ik ben back in business! Ik ben na die weken van rust eindelijk weer de oude. Ik slaap nog steeds erg veel en ik ben nog steeds zo nu en dan duizelig, maar dat is dan maar pech… voor de mensen die me bellen wanneer ik slaap, want ik heb last van een ochtendhumeur (noemt men dit een ochtendhumeur als het geen ochtend is?). Ik wou alleen even kwijt, dat ik weer lekker lol ga maken met blz41 en dat ik niet dood ben!

14-08-09Kan jij botten tekenen?

Het weer doet flauw. Het regent. Niet harder dan een aap ‘oe aa’ kan zeggen, maar zeker niet zachter! Elke seconde hebben alweer 10 druppels het dak van de caravan geterroriseerd. Het klinkt als het geruis van een televisie, alleen is geruis constant. Het weer tart met me. Toen ik klaar was met het douchen, moest ik door dit weer naar de caravan. En nu ik in de knusse caravan zit, doet de regen steeds net alsof hij gaat stoppen, maar gaat vervolgens nog harder regenen dan tevoren. ‘Haha, Lisette. Nu heb ik je tuk!’ Ik vind het in ieder geval een goed genoeg excuus om op te blijven en lekker te bloggen (ja, plensbui.)

Gisteravond had ik weer een leuke ingeving. Vlak voor het slapen gaan flikkerde het creatieve deel van mijn hersenen even uit, aan, uit, aan. Voor het eerst in mijn 15 levensjaren had ik een idee voor een stripboek! De volgende ochtend stond ik ervan te kijken. Ik, Lisette, die zich nog steeds afvraagt wanneer het rondje dat ze zojuist op haar tablet tekende op een ovaal gaat lijken en niet op een vierkant, had een gedachte voor een bestseller in de stripwereld.

Het verhaal bevatte alle elementen die de gemiddelde manga lezer in een verhaal wilt terug zien komen (oké, dit is een verkooppraatje). Romance, angst, verdriet, een worsteling en een identiteitscrisis, in mijn hoofd speelde het allemaal af. Ik denk dat dit de achterkant zou zijn van het stripboekje, of zo iets: Een jongen wordt wakker, omdat hij zijn zus in haar slaap hoort krijsen. Hij rolt zijn ogen, stapt uit zijn bed en loopt slaapdronken naar haar kamer toe. Hij ziet haar op de grond liggen en denkt bij zichzelf: Yep, een ordinaire nachtmerrie. Hij besluit haar op haar bed te tillen, maar als hij haar hoofd omdraait ziet hij een schedel. Een gele schedel met rode lichtjes in de oogholtes. Hij laat zijn hand vallen en terwijl zijn hand met een zacht plofje op het pakket valt, kruipt de schedel, met de zwart pyjama van zijn zus in hem. De volgende ochtend wordt hij gewoon wakker in zijn bed, niet anders dan normaal. Als hij in zijn pyjama de trap afloopt, komt hij zijn zus tegen die begint te lachen. ‘Dus… wat deed je vanochtend in mijn kamer?’

Zou jij het gaan lezen, als ‘jongen’ vervangen zou worden door een naam? Ik vind de flaptekst best leuk, alleen zou ik er – mocht ik ooit zo iets kunnen tekenen – meer tijd in moeten steken. In grote lijnen, is ‘de jongen’ uitgekozen om de nieuwe Magere Hein te worden en moet hij zijn liefje vermoorden. Vreemd genoeg heb ik ook al aan de kleine details gedacht, zelfs details die niet eens in het verhaal thuishoren. Zoals het feit dat hij zo oud gaat worden dat zijn huid en organen afrotten, waardoor er allen nog maar botten overblijven. Het is in ieder geval een leuk idee, misschien ontmoet ik ooit nog wel eens iemand die het wilt uitvoeren. Wie weet. En nu ga ik slapen, wel te rusten!

08-08-09Semmel

Gutenmorgen! Ik zit nu in het zonnige Oostenrijk. We zijn nu allemaal (ouders, broertje en ik) gesetteld in een camping vlakbij Villach(Karinthië). Het is hier aangenaam druk en van alles te doen… Ik heb nog niets gedaan.

Gisteren en de dag ervoor zaten wij heel lang in de auto. Rijden, rijden, rijden in een wagentje, totdat je een benzinepomp tegenkomt. De benzinepompdude wast je ramen en geeft je een hor voor in de auto, maar ik weet natuurlijk dat ze dat doen om hun asociale rijgedrag een beetje goed te maken, want daar zijn ze goed in hoor, andere weggebruikers irriteren onbewust of niet. Zo kwamen we wel zeker 2 ongelukken tegen en vinden Oostenrijkers het normaal hun auto stil te zetten voor 2 benzinepompen om er vervolgens door 1 weg te rijden zonder benzine te pompen!

Ze kunnen dus niet rijden. Ze kunnen files maken, files van meters lang, die wij natuurlijk mis rijden. Ik noemde trouwens ‘Villach’, voordat mijn ouders me zeiden dat ik er mee moest stoppen, ‘Village’. Dat is toch best grappig? Ik verspreek mezelf zo nu en dan nog. Ze hebben hier trouwens hele goede douches. Over en uit

05-08-09Rust roest

Het is alweer een tijd geleden en dat vind ik eerlijk waar niet kunnen. De afgelopen wekenmaanden heb ik meer dan genoeg beloftes gedaan die ik niet ben nagekomen. Ik ben dus niet alleen een slechte webmiss, ik ben ook een leugenaar. Excuusjes waren er genoeg. Excuusjes die nergens op sloegen, maar waar jullie genoegen mee namen. Ik wil daarom dan ook even de eerste blog met behulp van Wordpress gebruiken om een paar mensen te bedanken. Ik voel me nu een hielenlikker (dat, omdat het alle bezoekers van blz41 zijn).

Jimmy, Angel, Celine en Jill, bedankt! Ik neem aan dat jullie zelf allemaal wel weten waarom ik jullie nu bedank. Mocht het je even ontglipt zijn (of je vindt het gewoon grappig het een keertje te lezen), klik me aan op MSN. Ik ben niet alleen door jullie gemotiveerd, maar ook geïnspireerd. Ik liet het misschien niet altijd weten, wanneer een gespreksonderwerp me inspireerde, maar laat duidelijk zijn dat jullie deze kleine vermelding zeker waard zijn.

Zoals jullie allemaal waarschijnlijk al doorhadden is Bladzijde41 ‘gerenoveerd’. Ik maak nu gebruik van Wordpress en heb besloten veel vernieuwingen te introduceren. Jammer genoeg ben ik de afgelopen dagen te lui geweest om het helemaal eigen te maken en is de lay-out heel standaard. De komende 2 en een halve week zit ik namelijk in Oostenrijk en zal ik hoogstwaarschijnlijk niets meer aan het uiterlijk van deze website kunnen doen. Ik ga me wel tijdens de vakantie bezig houden met het content. Ik ga nu eerst al mijn ideeën en veranderingen spoileren:

• Het dagelijkse verhaal: ‘Bob, het emoschaap’. Om eerlijk te zijn heb ik nog niet echt een goed idee hoe ik dit origineel en niet zwak moet brengen. De eerste aantal verhaaltjes worden waarschijnlijk vrij slecht, omdat ik even moet inkomen en oefenen. Het actuele nieuws wordt geïntegreerd op de boerderij, waar toevallig een einzelgänger van een subcultuur leeft. Een schaap;
• Een nu nog naamloos verhaal over de elementen. Ik weet dat dit niet origineel klinkt en dat de helft van jullie nu zucht en zijn voorhoofd slaat: heb ik hier nou zo lang op gewacht? En ja, dat heb je, maar laat duidelijk zijn dat het het waard is. Ik heb misschien nog niet echt mijn eigen schrijfstijl gevonden (ik zoek!), maar wat ik wel niet allemaal voor plannen heb voor dit verhaal. Ik ben niet van plan zo saai en irritant verhaal op te bouwen als dat van Avatar of W.I.T.C.H., waarbij een goed gesprek de vijand al kalmeert en hem doet beloven de wereld niet te vernietigen. Ja, ook ik wil die rotzooi niet meer zien. Ik besef trouwens heel goed dat dit genre momenteel in is;
• ‘CELINE!’ Een drama verhaal over een misdadigster. Ik hoop dat ik met dit verhaal de tranen van een vriendin van me (Celine? -Ja) kan laten vloeien. Ik ga mijn best doen haar hart te breken en het te lijmen zodat ze naar meer blijft snakken. Om eerlijk te zijn heb ik niet eens een plan voor dit verhaal, ik laat het gewoon uit mijn vingers vloeien;
• Mijn minst belangrijke project en daarom ook nog steeds naamloos die ik tussendoor wil doen om te relaxen. Het is een komedische romance over een Nederlander die verhuist naar Guyana (Zuid-Amerika) vanwege een reden die nog bedacht moet worden (cliché). Ik ga proberen verfrissende nieuwe humor in het verhaal te gooien, want mocht dit lukken… Ik wil nog steeds regisseuse worden;
• Een vraag en antwoord;
• Geen reacties meer beantwoorden in de blogs zelf;
• Een eigen originele schrijfstijl vinden;
• Columns plaatsen (dat houdt dus in: niet alleen vertellen dat ik weer van mijn fiets gevallen ben, maar ook dat ik dit en dit van het nieuws heel erg dit en dat vindt);
• Meer interactiviteit voor de lezers (polls);
• Een deviantart. Dan kunnen mensen mij tips geven en kan ik beter worden met mijn tablet;
• Een header die elke pagina een ander plaatje heeft (dat plaatje hierboven), als ik eindelijk goed kan tekenen;
• Last but not least: korte verhaaltjes.

Ik neem aan dat de voorlopige header (een melkpak) niet ongemerkt is gebleven. Het is slordig, maar valt vreemd genoeg wel in de smaak. Het is een schets die ik vanmiddag binnen 30 seconden af had. Ik ga namelijk de komende 2 en halve week op vakantie en zal alleen het content kunnen veranderen. De vormgeving zal hoogstwaarschijnlijk hetzelfde zijn. Ik weet dat dit vrij vreemd uit mijn mond moet klinken en het nog vreemder moet lijken op blz41, omdat ik altijd de lay-out voorrang gaf, maar in alle opzichten is het gewoon beter zo.

Ik heb nu exact 761 woorden getypt en wil het hierbij houden. Ik heb als het goed is op de eerste camping na de doortrek camping internet, maar ik weet niet of het op elke camping die we gaan bezoeken zo zal zijn. Desalniettemin, een fijne vakantie!